Düşüyorum yollara...

Merhabalar,

Ara ara kesintiye uğrasa da çalışmalar tam gaz devam ediyor.. Tabi ki bebekler de büyümeye devam ediyor.. Ancak Gökçe doğduktan 20 gün sonra iki bebekle evde yalnız kalınca biraz daha çok zorlandığımı itiraf etmeliyim... Üzerine bir de Gökçe'nin uyku sonuru ve Güneş'in uyku sorunu eklenince benim de uyku sorunum baş gösterdi ve ben yalnız başıma bu işi kıvıramayacağım dedim..Havalar çook soğuk olduğu için dışarı çıkamamak da bende ayrı bir stres kaynağı oldu.. İki çocukla dışarı çıkmayı  göze alabiliyorum ama üşüyüp hasta olmalarını göze alamıyorum haliyle.. Her gün kapıdan dışarı mutlaka çıkmaya alışan Güneş ve ben, evde bu kadar kapalı kalınca gerildik önceki hafta...Zaten iki yaş ergenliği yaşamak üzere olan, üzerine bir de kardeşi eklenen kuzucuğumla zor geçinir olduk.. Babamız da işten geç gelince pek bir yardımda bulunamadı bana..

 Sonuç olarak , tüm aile oy birliğiyle bizim Banuş'a taşınmamızın daha sağlıklı olacağına karar verdi. Yarın öğlene doğru yola çıkıyoruz sanırım..

Dikiş makinemi de götüreceğim kadar bir süre kalacağız sanırım..
Bu arada ben de sağda solda doğan bebekler için çalışmaya devam edeceğim..

Bu bez pasta işini çok sevdim.. Ama sadece bezleri süslemek benim için biraz az bir hediye gibi geldiğinden bir de elimden geliyorken bişi dikeyim dedim, oturdum makine başına..

Ayıcıklı pazen ve düz akfilin birleşmesiyle ortaya battaniye, alt açma, oyun halısı, aklınıza ne gelirse o olarak kullanılabilecek birşey çıktı.. Tam  da böyle olmasını istemiştim.

Fotoğraflar malesef pek biçimsiz..Fikir olsun diye ekledim.. Çünkü bir heyecanla yıkadım ütüledim diktim ütüledim, katladım bez pastanın yanına koydum.. Sonra fotoğrafını çekmek aklıma geldi, çıkardım çektim.. Yani kat izleri, buruşuk kırışık...idare edin şimdilik...


 Güzel bir sunum,  ne kadar kötü bile olsa herşeyi kurtarmaya yetiyor ama malesef bende de öyle güzel sunum yapacak bakış yok..biliyorum eksiğimi...
uğraşıyorum elimden geldiğince...(bu postu saymazsak)
Bir püfü vardır belki öğrenmem gereken...

Gökçe'nin kapı süsü

İlay Gökçe nin de aramıza katılmasıyla hareketli günlerimiz daha da renkli ve hareketli geçmeye başladı.. miniğim şimdi 15 günlük oldu. Yavaş yavaş düzene oturmaya başladı evdeki durumlar. 22 aylık olan Güneş , Gökçe'ye ters ters bakmaktan vazgeçti. Henüz sevip sevmediğini anlayamıyorum . genelde Gökçe kucağımdayken benimle gözgöze gelmemeye çalışıyor.

Bu arada ikinci olmasının da etkisiyle deneyimli annelik ve doğum hazırlığı/ sonrası hakkında bir kaç şey yazmak istiyorum yakında.Ama önce fırsatını bulmuşken kapı süsümle sizi başbaşa bırakıyorum. Her iki böceğim de uyurken benim de biraz dinlenmeye ihtiyacım var hala:)

Sevgiler...

Bebek bezi pastası

Yeni bebeğimin gelişine az bir süre kalmasına rağmen hazırlıklar tam olarak bitmiş sayılmaz.. Bebeğimin kıyafetler tamam ama henüz ıslak mendil, bez gibi  ufak tefek alınacak eksikleri tamamlamadık..

 Önceki hafta ikiz bebekleri olan bir arkadaşıma giderken ne hediye yapacağım konusunda uzunca bir süre düşündükten sonra  bebek bezinin  çok ihtiyaç olduğuna karar verdim..kıyafet ya da oyuncak için erken ve samimiyet derecemiz de çok fazla değil..

Bebek bezi pastaları da gördükçe yapılmayacak iş değil diye oturdum yaptım..Aslında yaptık ..Annemle...

İkizlerin biri kız biri erkek..Bu yüzden hem pembe hem mavi olsun istedim.. Renkler çok eğlenceli olduğu için bol fotoğrafladım. Gün ışığı olsaydı da parlak parlak çekebilseydim fotoğrafları çok isterdim ama bu karda yağmurda gün boyu ışıkları yakıyoruz..

Annem sezeryan tarihimiz belli olmasına rağmen Güneş'in bugün benden biraz kucak istemesi sebebiyle daha erken doğuracağımı düşünüyor..

Ses seda çıkmazsa doğuma gittim, gelicem demektir haberiniz olsun:)

Annem benim için de bir bebek bezi pasta hazırlamaya karar verdi..

Siz de ister misiniz?