Çok çalışıyorum çoooooookk

Bir yandan göbek büyütürken bir yandan da dikiş dikmek zor oluyor. Ben dikiş makinesi başına geçtiğimde göbeğim de bir o yana bir bu yana oynayıp duruyor. Ancak bunu kardeşimde anlatmam pek mümkün değil sanırım..

Kızıma diktiğim polarları gördüğünde satın aldığı polara çok  sinirlendi ve sen bana  dikersin bundan , polara ben bundan sonra para vermem diye tutturdu..

Olmaz, yapamam, dikemem, ne kalıp var, ne kol kesmeyi, ne yaka kesmeyi bilirim ben derken,  Gelibolu dan 1 geceliğine gelmiş olmasına rağmen, gitti, polar aldı geldi ve dik diye burnumun  önüne attı...

Kardeş işte... Sen yaparsın aslan aplam gazına gelmiş gibi yapıp kıyamadım heyecanına, olmazsa yelek yaparız, olmadı kıza oyuncak yaparız diyip başladım kesmeye.. Kocacığımın bol bir sweatinden kalıp çıkardım yine göz kararı.. olurdu olmazdı derken o gece 7de başladığım(ız) dikiş macerası, saat 01.30 da bitti gibi oldu...

Başladığımız diyorum çünkü erkek kardeşim dikiş makinesinin ileri teknolojik bir alet olduğuna karar verdi. Onun tabiriyle bu aleti yapan silah da yapar.. Bu aleti kullanan, silah da kullanır dedim.. hak verdi.. Silah  örneği, işin ciddiyeti ve zorluğunu belirtmek için.. Aman yanlış anlaşılma olmasın...

Neyse.. Bitti gibi olan polar sweate ait hiç görüntü olmaması  , ertesi sabah  yaka yapamam, fermuar hiç takamam dememe rağmen, kardeşimin her dediğini bana yaptırmış olması sebebiyledir ki : giydi ve gitti....

Bu yazıdan çıkarılması gereken sonuçlar şunlar ;

Bir: Benim sevgili küçük kardeşim beni çok gaza getirir, ben de onu hiç kıramam, ona kıyamam... (Canıma okuyor bu arada ama olsun)

İki : Uğraştırıyor ama oluyor.. olmaz diye bişi yok.

Üç : Kardeşim iki hafta sonra yine geldi ve bu sefer aşağıdaki  krem rengi poları diktim. Bu sefer daha  güzel oldu.. Ama cebi yokmuş, bir dahakine cep istiyormuş...

Bu arada evimin dağınıklığına bakmayın lütfen. Evde bu kadar çok çocuk varken evin toplanması ve  o alışveriş torbalarının yerine yerleşmesi kolay olmuyor..

tasarım elbisem

Yine bir "ekşın", yeni bir eğlence ile yine karşınızdayım... Benim günüm eğlencesiz, macerasız, heyecansız geçmez.. Galiba böyle yaşamak istediğim için ilginç olaylar da beni buluyor biraz.. en sıradan günde bile kendimce "değişik" bir şey buluyorum.. Eğlenceliyim genellikle.. bazen somuttuğum günler de oluyor, günlerimin aymadığı, yüzümün pek gülmediği.. Olsun, o günlerde de başka ilginçlikler beni buluyor, günü boş geçirmiyorum genelde:)

Şimdi sırada bol maceralı tarasladığım elbisemde...

Elbiseyi, kumaşı gördüğüm an kafamda oluşturmuştum..Bu arada yaşadığım küçük ilçede sadece iki kumaşçı var ve genelde divitin satıyorlar. Her ne kadar yakın il/ilçelerdeki pazarlarda kumaşçılar olduğunu öğrensem de , henüz gidememiş, alamamış olmak, beni engellemedi gördüğünüz gibi... Neyse, kumaşı bulalı çook uzun zaman oluyor.

Hata dikiş makinemi sırf bu yüzden almış olabilirim bile.. Dikme çabalarım önce sonuçsuz kaldı.. Olsun, yılmadım, vazgeçmedim. Aynı kumaşı iki kere alsam bile, diktim ya, siz ona bakın.. :)

İlki de olurdu aslında ama elimde dikmiştim ve bazı yerleri kaydırmışım... Söküp yeniden yapmak hem kumaşa zarar veriyor hem de beni çok bunaltıyor.. Amaaannn, alt tarafı 2 metre divitin değil mi canım (!) ben de aldım yenisini.. Üstelik bu sefer düz mavisini de buldum, daha çok hoşuma gitti.. (Hatta okey masası yeşili de vardı)

Aslında istediğim, dikebilirim dediğim elbise, resimlerdeki gibi birşeydi.. Kup olmasın, pens olmasın, dümdüz yanlardan dikeyim gitsin diyordum..

Ancak diktikten sonra baktım ki, kısa etek boyuyla çok cici olan elbise, "koca sınırı" boyu ile pek bir havasız, pek bir pespaye duruyor.. E tabi değiştirmek gerekti biraz.. Sağından solunda derken, ortaya yeni bir elbise çıktı...

Bu arada elimde ne bir model, ne de kesmeye dikmeye yardım edecek, dikişten anlayan biri var.. Yani tam anlamıyla acemi şansıyla oldu ne olduysa...

Önce elbisenin nasıl bir model olabileceğine, mavi kısmın nerede başlayıp nerede biteceğine karar verdim yapa boza...

Sonra, yakası ve kolları uğraştırdı.. Elimde, dikmek istediğim modele benzeyen bir elbise, bluz bişi bile yokmuş sonradan anladım..

istediğim yoksa, olanlardan kullanırım diyerek ben de bir elbisemin yakasıyla kollarını kopyaladım.. mümkün olsa copy&paste yapacaktım ama diktiğim elbisenin içine, evdekini yerleştirdikten sonra kol ve yaka kesince pek de bir farkı olmadı..

Ey siz dikişten anlamayanlar !

Ben ettim, siz etmeyin, bu kadar uğraşacağınıza gidin bir dergi alın, içinden kesin biçin...Gecenin kör vakti 'bitcek bu elbise, hayatta uyumam' diye diretmeyin.. Uykunuza yazık..

Dikişten anlayanlara da bir sözüm olacak.. LÜTFEN içinizden gülün ! Deneye yanıla olacak bu işler değil mi ? olur olur.. Benim gibi tembel adam , yaratıcı olur:)

Gelelim tüm bu harfleri bir araya toplayan,sizin gözlerinizi yoran elbiseye...

Bohçacı Geldi Haaaanııııımmmm

 

Dikiş makinesini aldık, açılışı da yaptık.. e bir de kutlama yapmak lazım değil mi! Ben de haftasonu doğrudan kumaşçıda aldım soluğu... Kızıma bir nevresim takımı istiyordum uzun zamandır...

Sorun bir neden?

El cevap; Bebeğim ek gıdaya başladığından beri, eline bir parça elma veriyorum, çorabını çıkarınca parmak arasından çıkıyor elmalar .. Ekmek gibi kırıntılı şeyleri siz düşünün artık...

Sabah yıkayıp, akşama seriyordum nevresim takımını.. Ama kırıntılar yatağa taşınmaya başlayınca hiç içime sinmedi tabi ki...

Tembellik kötü bir şey, bir tane gitsek de alsak çok mu zor.. Olmaaazzz... Oldu mu en iyisi ve en güzeli olacak, ama indirimi beklenecek, internetten sipariş verilecek ama dokusunu görmeden bilmeden nasıl alınacak, buralarda da yok ki hiç satan(!) ...
Tembel adamın çocuğu olmaz derler ya, neyse ben çocuğu çıkardım aradan:)

Neyse , konuya gelelim dersek,  ölçü almadan kumaşçıya gittim, pek pahalı olmayanından beğendiğim deseni seçtim,  ilk olacak ya, çöpe giderse üzülmeyeyim diyorum bir yandan ... Aldım eve geldim, yıkadım, Henüz tam kurumamıştı ben dikmeye başladığımda.. Geldim gittim, benim nevresim takımlarının kenarını, içini dışını inceledim.. Nasıl temiz oluyor bu böyle diye.

Vallahi ,benden beklenemeyecek kadar düzgün ve temiz çalıştım. Kendime hayret ettim.Genelde oldu da bitti maşallah der, çabucak çıkarırım işleri ama bu sefer ince çalıştım... İlk defa böyle ciddi bir iş yaptım ya, pek gururluyum ama sırada daha süperleri var..

Bakın bakalım olmuş mu..