Güneş'e Kot Takım

Çirkin miniğimin böyle kocaman esnemesini her ne kadar sevsem de uyumamasını sevmiyorum.. Gündüzleri hiç güzel uyumuyor ve bana pek rahat veriyor da diyemem..iki bebek arasında gidip gelirken aldığım kiloların birkısmını verdim neyseki.. Gerçi şimdi çikolatayla enerji toplamaya çalıştığım için bir kısmını geri almaya bile başladım herhalde ama, olacak o kadar..

Bu aralar yine çalışıyorum ama önce eskiler gelsin...

Dedesi gelirken Güneş'e bişiler diksin diyerek kumaş almış doğuma gelirken.. Biz de doğum çantası hazırlamak yerine iki arada bir derede Güneş'e  bir takım diktik..Annem kesti, ben de diktim..

Bu işte de her işte olduğu gibi macera çoktu.. En son yeleğin fermuarını diktim ve kafamı kaldırıp anneme dedim ki "Anne, ben bunu diktim bitirdim ama bu fermuar defoluymuş galiba, sonu kapalı bunun "dedim..

Bu güne kadar farketmemiş olmam mı, yoksa benim dikişe başlamadan önce o fermuarı hiç açıp kapatmamış olmam mı daha garip bilemedim...Neyseki dikiş makinesi kullanmak için ehliyet falan lazım değil...

Şeker kızıma yakıştı ..

Pantolon için zaten daha önce kullandığım kalıbı , yelek içinse Güneş'e mont dikmek için daha önceden çıkardığım kalıbı kullandım.. 3-4 yaş kalıbından dikiş paysız kesme işini çok sevdim çünkü bir heyecanla nasıl olacak acaba diye  kesmeye başlayınca dikiş payı falan yalan oluyor..

Şimdilik benden bu kadar.. Bu arada kesip biçmeye devam ediyorum, bir kısmını fazlaca kullandığımdan fotoğraflayıp sizlere sunmak aklıma gelmiyor sanırım...Yavaş yavaş o da olur herhalde..

Sevgiler...

Not: Fotoğraflarda fermuar düzelmiş haliyle.. İlk seferde daha muntazam dikmiştim ama sökünce eski havası kalmadı gibi göründü gözüme...

Güneş'in Pantolonları II Yeşil kadife

Güneş'e pantolon dikmeye başlamışken elimde ne zamandan kalma bir yeşilkadife olduğu hatırladım.. Gecenin bir yarısı, Güler Erkan ın provasız kalıplarından 3-4 yaş için olanı çıkardım ve kalıp büyük olacağı için dikiş paysız kestim. (Ananemin arşivinden ele geçirdim)  Akıllıca bir yöntem olduğuna karar verdim çünkü dikiş payı için kumaş üstünde ölçmek zor geliyor..Göz kararı deseniz, elim de her yerde aynı olmuyor..bir yanı fazla bir yanı eksik olmasındansa böylesi daha pratik oldu benim için..

Kadifeyle çalışmayı sevmediğimi daha önce burada ve burada anlatmıştım sanırım..
Dikiş aşamalarını fotğraflamayı çok isterdim ama hepsini diktikten sonra aklıma geldi ne yazık ki..
Bir yenisini dikerken umarım tek tek aşamaları fotoğraflayabilirim...

Bu seferki pantolon da maceralı oldu.. Her şey çok güzel gidiyordu ki ; aaaa,paçayı yanlış yerden kestim!

kısacık...kıpkısacık olacak!!! olmazzzz...

Ama akıllı annenin akıllı kızı olarak , Anneciğimin bir zamanlar bana diktiği yeşilli bir eteğim vardı.. Kestiğim gibi bir biye yapıverdim...

Annem dikmez artık bana ama nasılsa nasıl dikileceğini öğretmişti seneleeeeeerr öncesinden.. (eteklerimi de bir ara yayınlamalıyım..Daire kloş hepsi..çok severim)

Bel kısmına da geçirince pek güzel oldu.. Aslında aklıma daha önce gelseydi bir de cep varmış gibi yanlara koyardım..Pek bir boş kaldı gibi...Ama üstüne giydirdiklerim zaten desenli oluyor genelde..

Bu arada kızlarımın bana mankenlik yapacağı günleri merakla bekliyorum. Kıyafet giydir çıkart..Ne zorlu geçiyor bir bilseniz!!

Not : Dikmek isteyenlere kalıp satışı açacağım yakında.. Çocuk için elbise, pantolon ve ceket kalıpları elimde hazır...

Güneş'in Pantolonu I

Yeni yıl, eski yıl derken kızımın cicilerini yayınlamayı unutmuşum..

Bebeğimin zamanından çalmak istemiyorum uyuyunca başlıyorum çalışmaya.. Az uyku da yetmiyor haliyle...

Gelelim konumuza; havaların çok soğuk olduğu bir zamanda kızımın giyecek kalın bir pantolonu kalmadığını farkettim; Maşallah  ne çabuk büyüyüyor bunlar böyle!

Gittiğim mağazada çirkin ve bir o kadar kalitesiz bir şeyin  20tl fiyatı olduğunu görünce, o pantolona o parayı vermeyeceğim dedim.

Cimriliğim tutar böyle  arasıra.. Ama deymeyecek bir şeye para vermek daha çok müsriflik değil mi?!

Kimin söylediğini bilemediğim biri güzel söylemiş ; ucuz kullanacak kadar zengin değilim..

1 ya da 2 kullanımdan sonra kötü olacak, atılacak bir şeye para vermek pek  tarzım değildir.. Genelde kendi yaptıklarımı beğenmediğim için atarım. Ama onlar da çoğunlukla dönüşüm olduğundan zaten ömürlerini tamamlamış olurlar..
.

Gelelim pantolon meselesine.. Beğenmeyince, ilçedeki imkanlar doğrultusunda istediğim gibi bulamayınca dedim ki ;evdeki makineyi oyuncak dikmek için almadık herhalde!!

Giriştim tabi ki işe...

İlk diktiğim ve acemi şansıyla süper başarılı olan bu pantolon, eşofmandan kalıpla dikildi..

Dışı, neden ve ne zaman aldığımı hatırlamadığım bir önlük kumaşı, içi ise koltuğumun üzerine örtmekte olduğum polar.. Ki ben onu aslında pantolondan daha önce kesmiştim...

İki pantolon diktim, birleştirdim.

İçi polar kaplı, kalın, gayet de güzel bir pantolon çıktı ortaya.. Fotoğraf çekerken farkettim, ağındaki dikişler atmış biraz..Ama zaten boyu kısaldığı için artık miyadı doldu.. Göz kararı dikince, istediğimden biraz kısa olmuş..

Kalıpla diktiğim modelleri de ekleyeceğim yakında..

Dikişi de güzel olduğundan aslında çift taraflı da giydirebilirim ama poların tenine deymesi daha sıcak tutar kanımca...

Üstündeki kelebekleri dikince pek hazır havasında oldu.. Arkadaşların bebeklerini de sevindirdik kalan kumaşla..

Sevgilerle...