Bu sevimli  denizci kumaş parçası ne işe yarıyor dersiniz? Tabi ki  Banuş'un Güneş için yaratıcılığı konuşmuş yine..

 Çok cici bir elbise tunik.. Banuş yapar da güzel olmaz mı..Denizci olacak benim torunum dediği için, uzun süre bu kumaşı aramıştı..
Aslında bu pantolon tunik takım olacakmış.kalıplı çalışmış annem.. Ancak şimdilik pantolonu büyük geldiğinden dolapta bekliyor. Üstü de elbise olarak daha şeker duruyor. Üstelik çok da kullanışlı. Giydirmesi çok kolay..  Önden arkaya doğru tutup, kruvaze gelen yanları  omuzdan çıtla birleştiriyorsunuz. Ben dekoratif durması için düğmeleri kaplayıp omuzlarına diktim ve çok şeker görünüyorlar.

 

Banuş yapar da Güneşin annesi durur mu? Elbette ki hayır.. ben de kızıma bir tulum diktim. Hemen yarın ekliyorum. Görsün biraz da o çatlasın  :))))

Bu arada aynısından bir tane de ben diyekim dedim. onu da paylaşırım.

tasarım elbisem

Yine bir "ekşın", yeni bir eğlence ile yine karşınızdayım... Benim günüm eğlencesiz, macerasız, heyecansız geçmez.. Galiba böyle yaşamak istediğim için ilginç olaylar da beni buluyor biraz.. en sıradan günde bile kendimce "değişik" bir şey buluyorum.. Eğlenceliyim genellikle.. bazen somuttuğum günler de oluyor, günlerimin aymadığı, yüzümün pek gülmediği.. Olsun, o günlerde de başka ilginçlikler beni buluyor, günü boş geçirmiyorum genelde:)

Şimdi sırada bol maceralı tarasladığım elbisemde...

Elbiseyi, kumaşı gördüğüm an kafamda oluşturmuştum..Bu arada yaşadığım küçük ilçede sadece iki kumaşçı var ve genelde divitin satıyorlar. Her ne kadar yakın il/ilçelerdeki pazarlarda kumaşçılar olduğunu öğrensem de , henüz gidememiş, alamamış olmak, beni engellemedi gördüğünüz gibi... Neyse, kumaşı bulalı çook uzun zaman oluyor.

Hata dikiş makinemi sırf bu yüzden almış olabilirim bile.. Dikme çabalarım önce sonuçsuz kaldı.. Olsun, yılmadım, vazgeçmedim. Aynı kumaşı iki kere alsam bile, diktim ya, siz ona bakın.. :)

İlki de olurdu aslında ama elimde dikmiştim ve bazı yerleri kaydırmışım... Söküp yeniden yapmak hem kumaşa zarar veriyor hem de beni çok bunaltıyor.. Amaaannn, alt tarafı 2 metre divitin değil mi canım (!) ben de aldım yenisini.. Üstelik bu sefer düz mavisini de buldum, daha çok hoşuma gitti.. (Hatta okey masası yeşili de vardı)

Aslında istediğim, dikebilirim dediğim elbise, resimlerdeki gibi birşeydi.. Kup olmasın, pens olmasın, dümdüz yanlardan dikeyim gitsin diyordum..

Ancak diktikten sonra baktım ki, kısa etek boyuyla çok cici olan elbise, "koca sınırı" boyu ile pek bir havasız, pek bir pespaye duruyor.. E tabi değiştirmek gerekti biraz.. Sağından solunda derken, ortaya yeni bir elbise çıktı...

Bu arada elimde ne bir model, ne de kesmeye dikmeye yardım edecek, dikişten anlayan biri var.. Yani tam anlamıyla acemi şansıyla oldu ne olduysa...

Önce elbisenin nasıl bir model olabileceğine, mavi kısmın nerede başlayıp nerede biteceğine karar verdim yapa boza...

Sonra, yakası ve kolları uğraştırdı.. Elimde, dikmek istediğim modele benzeyen bir elbise, bluz bişi bile yokmuş sonradan anladım..

istediğim yoksa, olanlardan kullanırım diyerek ben de bir elbisemin yakasıyla kollarını kopyaladım.. mümkün olsa copy&paste yapacaktım ama diktiğim elbisenin içine, evdekini yerleştirdikten sonra kol ve yaka kesince pek de bir farkı olmadı..

Ey siz dikişten anlamayanlar !

Ben ettim, siz etmeyin, bu kadar uğraşacağınıza gidin bir dergi alın, içinden kesin biçin...Gecenin kör vakti 'bitcek bu elbise, hayatta uyumam' diye diretmeyin.. Uykunuza yazık..

Dikişten anlayanlara da bir sözüm olacak.. LÜTFEN içinizden gülün ! Deneye yanıla olacak bu işler değil mi ? olur olur.. Benim gibi tembel adam , yaratıcı olur:)

Gelelim tüm bu harfleri bir araya toplayan,sizin gözlerinizi yoran elbiseye...

Robadan elbise ve diğer bitmeyenler...

Her gün yine fikrim geldi ama elimdekini bitirmeliyim, yayınlamalıyım diye pc başına geçip,bir iş yapamadan bitiriyorum günü.daha büyük bir eğlencem varken malesef işler daha çoooooookk bekleyecek gibi görünüyor.

   Resimde de  görüldüğü gibi bebeğim ilk dişini çıkardı.  Hatta resimde diğerlerinin kabardığı bile belli oluyor. Sanırım zor günler beni bekliyor. Bu arada yaratıcılık ruhum da çok fena tırmalıyor ama bilmiyorum nasıl gidecek.

         

     Bir de buraya resim yükleme sorunum var ki beni çok sinirlendiriyor. Yükleyemediğim her resimde sinirden dişlerim kamaşıyor. Sanırım sinirlenecek yer mi arıyorum?

     Düşündüm de , geçen senelere göre çoook daha sakin, daha az sinirlenen biri oldum.. İnsanları olduğu gibi kabul etmeye çalıştığımı farkettim.Kendimi tebrik ediyorum. Annelik yaradı galiba bu anlamda...

     Kısa cümlelerle içimdekileri dökeceğim bir günlük olsun istiyorum artık.. Umarım başarabilirim...

     Gelelim günün anlam ve önemine..

Bugün sevgili karşı komşum Feray'ın doğum günü..  duvar kağıdıyla kapladığım hediye kutusunu sabah kapısına bıraktım sessizce..Sevindiğini görmek hoşuma gitti..Az önce de pastasını beraber kestik yedik.. Pasta harikaydı.

     Günün şerefine arkadaşımın yaptıklarını yayınlamak  lazım diyorum..

Bu sevimli kırmızı şey büyüyor büyüyor ve yuvallak oluyor...

Anneannesi Feray küçükken böyle bir elbise diktirmiş.Feray da kızlara örelim dikelim dedi.

Sonra onun kızı Işıl'ın seçtiği pazen   (divitinmiş aslında) ile böyle şirin bir ebise oldu.Bu benim kızınki.. Işıl daha  6 yaşında olduğu için ona annesi kol da dikti ama ben henüz fotoğraflayamadım. Bu arada dik çektiğim fotolar blogda yan duruyor.. çok çok çok sinirleniyorum ama beennnn.. bir bilen lütfen yardım etsin!

Feray'ın işi bizimkilerle sınırlı kalmadı , bu kumaş ve iplerle yeğenlere de çalıştı..

Işıl..