25 Kas 2010

Robadan elbise ve diğer bitmeyenler...





Her gün yine fikrim geldi ama elimdekini bitirmeliyim, yayınlamalıyım diye pc başına geçip,bir iş yapamadan bitiriyorum günü.daha büyük bir eğlencem varken malesef işler daha çoooooookk bekleyecek gibi görünüyor.
   Resimde de  görüldüğü gibi bebeğim ilk dişini çıkardı.  Hatta resimde diğerlerinin kabardığı bile belli oluyor. Sanırım zor günler beni bekliyor. Bu arada yaratıcılık ruhum da çok fena tırmalıyor ama bilmiyorum nasıl gidecek.
         
     Bir de buraya resim yükleme sorunum var ki beni çok sinirlendiriyor. Yükleyemediğim her resimde sinirden dişlerim kamaşıyor. Sanırım sinirlenecek yer mi arıyorum?
     Düşündüm de , geçen senelere göre çoook daha sakin, daha az sinirlenen biri oldum.. İnsanları olduğu gibi kabul etmeye çalıştığımı farkettim.Kendimi tebrik ediyorum. Annelik yaradı galiba bu anlamda...
     Kısa cümlelerle içimdekileri dökeceğim bir günlük olsun istiyorum artık.. Umarım başarabilirim...

     Gelelim günün anlam ve önemine..
Bugün sevgili karşı komşum Feray'ın doğum günü..  duvar kağıdıyla kapladığım hediye kutusunu sabah kapısına bıraktım sessizce..Sevindiğini görmek hoşuma gitti..Az önce de pastasını beraber kestik yedik.. Pasta harikaydı.

     Günün şerefine arkadaşımın yaptıklarını yayınlamak  lazım diyorum..
Bu sevimli kırmızı şey büyüyor büyüyor ve yuvallak oluyor...








Anneannesi Feray küçükken böyle bir elbise diktirmiş.Feray da kızlara örelim dikelim dedi.

Sonra onun kızı Işıl'ın seçtiği pazen   (divitinmiş aslında) ile böyle şirin bir ebise oldu.Bu benim kızınki.. Işıl daha  6 yaşında olduğu için ona annesi kol da dikti ama ben henüz fotoğraflayamadım. Bu arada dik çektiğim fotolar blogda yan duruyor.. çok çok çok sinirleniyorum ama beennnn.. bir bilen lütfen yardım etsin!


Feray'ın işi bizimkilerle sınırlı kalmadı , bu kumaş ve iplerle yeğenlere de çalıştı..


Işıl..

3 yorum:

selmaninsepeti dedi ki...

çok güzel olmuş. Güle güle giysinler inşalah

sesiber dedi ki...

Çok güzel olmuş:) Işıl'ın yanaklarını sıkıp sevebilir miyim? Ne tatlı bir surat o öyle, çizgi film gibi:))

Özlem dedi ki...

:)